شناسایی کاکتوس ها

شناسایی کاکتوس  خیلی ساده است.اکثر کاکتوس ها به جز تعداد معدودی از قبیل پرسکیا و خانواده نزدیک به آن برگ ندارند.یا اگر برگی هم مشهود باشد به زودی از بین خواهد رفت.با این وجود اقلب آنها دارای خارها  و موهای ریز می باشند.حتی بعضی از کاکتوس ها بدون خار هستند و برخی هم دارای مو های طویل و پوشش کرکی میباشند.

گفته می شود که همه کاکتوس ها گیاهان گوشتی هستند یکن همه گیاهان گوشتی خار دار کاکتوس نمی باشند.برای شناسایی این تفاوت باید ابتدا بررسی شود که آیا گیاه مورد نظر خار یا مو های زبر و سخت دارد؟ اگر این چنین است آیا خارها به صورت مجتمع از قسمتی از پوست بیرون آمدند و قسمتهایی از پوست هم بدون خار است؟اگر دو حالت نامبرده مثبت بود گیاه به احتمال زیاد کاکتوس می باشد.اگر یک حالت از دو حالت پیش و یا هر دو منفی است گیاه مورد نظر از گیاهان گوشتی و یا آبدار به شمار می آیداگر هنوز در شناسایی ابهامی به چشم میخورد بهتر است طرز استقرار و حالت خارها با دقت بررسی شود.

از نظر گیاه شناسی فقط کاکتوسها دارای آرئول (مناطقی بر روی ساقه یا شاخه کاکتوسها که محل تولید گلها و خارها میباشد)می باشند.اجتماع خارها غالبا به صورت  ردیفی در روی رشته های برجسته قرار می گیرند مانند کاکتوس بشکه ای و ساگوارو در بعضی موارد هم آرئولها بدون ترتیب پخش گردیده اند.هر آرئول معمولی حاوی تعدادی خار می باشد.

در دیگر گیاهان گوشتی خاردار،خارها یا تیغ ها منفرد بوده و به ندرت به صورت مجتمع و یا خوشه ای ظاهر می گردند.

اختلاف دیگر کاکتوس ها با گیاهان گوشتی که هب راحتی قابل شناسایی است عبارتست از:

در کاکتوس ها گلها از آرئول خارج می گردد.گله معمولا بیضی قیفی شکل با دهانه گشاد و اغلب شکوفه دارای پرچم های نا معین طویل به تعداد بیش از 50 عدد می باشند.

مراقبت و نگهداری کاکتوسها گوشتی(گیاهان آبدار)

پرورش و نگهداری کاکتوسها به مراتب آسان تر از سایر گیاهان می باشد.بگها و ساقه های گوشتی این گیاهان مقادیر زیادی آب را در خور ذخیره می نمایند.لذا در صورت فراموش نمودن آبیاری آنها این گیاهان می توانند از ذخایر خود استفاده نمایند.بافت سخت خارجی آنها در بعضی همراه با خار اکثرا مانع حمله حشرات به آنها می گردد.به هر صورت این گیاهان هم بایستی از مراقبتهای ویژه ای برخوردار گردند تا بتوانند فرم ایدهآل خود را حفظ نمایند.

محل استقرار کاکتوسها و گیاهان گوشتی(گیاهان آبدار)

برای بدست آوردن گیاهان طبیعی با رشد کافی و مطلوب و نیز حصول گلهای مرغوب باید کاکتوسها و یا گیاهان گوشتی را در محل مخصوص خودشان قرار داد.اگر شرایط مورد نظر مناسب نباشد گیاهان به خوبی رشد ننموده و گلهایشان نیز کیفیت و کمیت واقعی را نخواهد داشت.با این وجود گیاهان زنده می مانند.روشنایی در رنگ برگها و ساقه ها و غنچه های گل تاثیر می نماید.در آفتاب برگها دارای رنگ تند و گیاه گل فراوان میدهد.در روشنایی بسیار کم گیاهان بیرنگ و گل های کم و پراکنده تولید می گردد.اینک محل استقرار این گونه گیاهان در آپارتمان و هوای آزاد تشریح می گردد.

1-در آپارتمان

پشت پنجره به علت دریافت نور غیر مستقیم آفتاب یا روشنایی شفاف مناسبترین محل برای استقرار کاکتوسها و گیاهان گوشتی می باشد.چنانچه در آپارتمان،اتاق با این شرایط(پنجره رو به فضای باز)وجود ندارد،و تمایلی ه برخورداری از وجود این گونه گیاهان میباشد.مکانی در بردارنده و یا مشابه پنجره را در قسمتی از آپارتمان خود فراهم آورید.گیاهان با اندازه های کوچک و متوسط مناسب استفاده در پشت پنجره می باشند.در حالیکه گیاهان بزرگتر نیاز به فضای بیشتر و محتملا فضای باز دارند.گیاهان حساس از قبیل ربوتیا،اپی فیلوم و بعضی از گیاهان گوشتی جوان را بایستی به منظور جلوگیری از سوختگی پوست خارجی آنها از اشعه مستقیم آفتاب دور نگاه داشت.در کنار پنجره گیاهان را در یک حالت ثابت نگهداری نمایید بلکه با گردش دورانی گلدان ها استفاده از نور کافی را برای استفاده تمام قسمتهای گیاهان تامین نمایید.استثنائا کاکتوس های حساس و گیاهانی که در شرف گل دادن هستند نبایستی حرکت داده شوند،زیرا تغییر دورانی گیاه و در نتیجه تغییر نور باعث افتادن گلها خواهد گردید.استقرار کلیه گیاهان در مقابل یک پنجره بهتر از توزیع آنها در مقابل چندین پنجره می باشد.زیرا عمل آبیاری و مراقبت گیاهان وجود در یک نقطه آسانتر است.اگر در نظر دارید کاکتوسهای خود را در نقطه حساس با نور غیر کافی قرار دهید حتما باید از نور مصنوعی استفاده نمایید.